كردن « 1 » ، پرهيز از دروغ « 2 » ، خوددارى از عجب ، سپاسدارى ، تواضع « 3 » ، استعجال در خيرات ، دور شدن از تهمت ، كم آزارى ، به جا آوردن ادب ، مشورت ، خوددارى از ستودن ستمكاران و امانت‌دارى . در اين رساله به دانش و عزت و ارجمندى آن و بزرگوارى خداوندان علم و شرف و دانش آموزى و ستايش دانايى و نكوهش نادانى « 4 » نگرش خاص ديده مىشود و چنين مىنمايد كه در آن شرط سعادت ، دانش و دانش با فضيلت قرين و نزديك شناخته شده است . جنبهء سياسى ظفرنامه در سخنان مربوط به تدبير ملك و دادگسترى و آداب سلطنت و نگاه‌داشت حق مردم و نگهبانى صلاح و آسايش خلق چندان قوى نيست ؛ تنها دربارهء پادشاهى و ملك‌دارى و مهترى ، دستورهايى داده شده است « 5 » . نسخه‌هاى ظفرنامه و نسخه‌هايى كه تصحيح اين كتاب با بهره‌يابى از آن‌ها به چاپ رسيده است

--> ( 1 ) . ص 6 - 7 و 8 و 9 و 15 و 19 ( مكرر ) ولى « با ابله و با بدگوى و با بد فعل » نكويى نشايد كه كنند ( ص 19 ) . ( 2 ) . به اين امر در ظفرنامه توجه مخصوص شده و ذكر آن مكرر آمده است . ( 3 ) . ص 2 ( تواضع بىمذلت ) و 13 ( اصل تواضع . . . ) و 19 ( تواضع بىتوقع ) ( 4 ) . ص 3 و 5 و 7 و 11 و 13 و 14 ( مكرر ) و 15 ( مكرر ) و 16 و 17 ( مكرر ) و 19 ( علماء دين ) و 22 . ( 5 ) . ص 5 و 9 10 و 12 و 13 و 14 و 15 و 18 و 19 .